Berre seks dagar gamal var Oline ute på sin fyrste flytur frå Bergen til Haugesund og det skulle ikkje ta meir enn 35 dagar før ho også kunne skilta med status som lokal TV-kjendis!

Fredag 30. juli hadde TV Haugaland eit innslag frå sjukehuset i Haugesund der temaet var korleis det var å jobbe eller opphalde seg der om sommaren. Då dei vitja Nyfødtavdelinga vart me plukka ut til å fortelje om vår sommar og Oline sin start på livet.

• Sjekk innslaget på heimesida til TV Haugaland!

Det gjekk nok litt fortare enn nokon hadde trudd og håpa på, men Oline er no komen til verda og allereie vorten ein stor del av familen Kvalheim på Horneland. Dette til tross for at hennar fødselsvekt ikkje var meir enn halvannan Nugattiboks til samanlikning…

Vesle Oline var forløyst med keisersnitt på Haukeland sjukehus torsdag 24. juni kl 09.12 etter berre 28 veker i mammas mage – heile tre måneder for tidleg. Ho var 35 cm lang og vog berre 810 gram. Ho er med andre ord ganske så prematur, men sterkare enn ein okse! Etter nesten ei veke på Barneklinikken i Bergen har me vorten overflytta til Haugesund sjukehus kor me forventar å vere til ho kan få kome heim.

For kvar dag som går viser jenta vår gode teikn på at ho er frisk og rask, og ho har allereie passert fødselsvekta si med god margin! Me gledar oss vertfall til å få ho heim og til å kunne vise ho fram!

Det ser jammen meg ut til at det er gått eit del veker sidan førre oppdatering, men me skyldar på ein god klatt latskap for det digitale etter at sola har gjort sitt inntog… Her er nokre korte oppdateringar med bileter som skal hente inn det «tapte». Som du ser er det ganske mykje meir enn berre oppussing som har vore på plakaten.

Oline

Det er kanskje kjent for dei fleste allereie, men me skal verta foreldre! Tidlegare i vår fekk me sjå at det er ei lita prinsesse Renate har i magen sin på ultralydskjermen. Me fekk eit par gode bileter, men fekk ikkje eit skikkeleg profilbilete av ansiktet (sjå bilete øverst). Ho er enten sjenert, eller kanskje arva Renate sine leike-gener og gøymer seg for oss med vilje? Renate har alltid hatt lyst på ei jente kalla Oline, og eg var ikkje den som kan nekte ei prinsesse det namnet! Sidan hennar oldemor og mine tre tipp-tipp-oldemødre også heiter det er det jo ekstra kjekt å gi ho det namnet.

Me er vertfall spente begge to på korleis ho ser ut og kven ho er! Gleder oss!

Etter å ha vore brukt som roterom, byrja me på oppussinga av barnerommet hennar førre veke. Plassmontert skap er riven vekk, skråtak skal isolerast og panel skal på plass både på vegg og i tak. Samstundes er prosjekt «Bedtime» i gong (me kaller det eigentleg ikkje for det, men i skrivestil høyres det fantastisk kult ut…): Senga, nyinnkjøpt frå brukthandelen i Sagvåg, er pussa ned og skal etter små reparasjonar målast og verta eit relativt flott møbel som veks saman med Oline.

Når ting vert heilt gresk…

Til bryllaupet vårt i fjor var me så heldige å få ein del gåvekort av forskjellige slag, blant anna eit reisegåvekort. Det nytta me for to veker sidan til å reise ned til varmen på Kreta. Dette var ein fantastisk tur med avslappa atmosfære ved basseng- og strandkanten på og ved Hotel Theo. Me besøkte hamna i Chania og fant mange artige butikkar og kaféar på vår vandring i dei tronge gatene i gamlebyen.

Her er litt smakebileter frå turen:

Kveldsstemning på Hotel Theo

Dei er vertfall ærlege i Chania!

Utsikt frå gamle hamna i Chania

Oline smiler fint etter å ha fått solkrem på!

Gatene i Chania var fascinernde og flotte

Røvær – ei perle for slitne kroppar

Utsikta frå rommet me fekk

Espen vann i haust gåvekort på ei helg på Røvær Kulturhotell i ei trekning på jobben. Dette vart nytta tidleg i mai og vart eit godt avbrekk i hektiske tider, både for oss to og Oline inni magen. Ingen biltrafikk, berre sol, frisk luft og blide mennesker!

Renate og Oline slapper av på kaien på Røvær

Sånn ellers då?

Trappa og gongen er ferdigmåla, og det gjenstår (som alltid?) litt listing før denne nærmar seg ferdigstilling. I tillegg har forværelset til dusjrommet fått baderomsinnredning og ventar på siste finish med badestamp, stellebenk og eit strøk måling.

Epletreet har fått ein etterlengta og kraftig overhaling

Hage og uteområdet er teke meir i bruk etter sola no har byrja å varme og lysne litt lengre utpå kvelden. Parasoll er kjøpt inn og ein gamal grill frå Espens onkel i Amerika – eh, Bjelland, fortset sin misjon på tunet.

Det spirar og gror i hagen

Rosmarin og diverse anna er i jorda i drivhuset. Jordbæra spirer og gror også, men det ser ut til at det kan ta litt til før me kan hauste dei og nyte dei med mjølk/fløyte og sukker på…

Pausar er halve jobben – minst!

Etter at røyra våre fekk seg ein forstoppelse i vinter starta me denne veka med dugnad i hagen for å finne fram til kor røyret hadde fått seg ein liten kakk. Gjengen frå Bjelland stilte friviljug opp med spade, krafse, og -brett. Me stilte sjølvsagt med forfriskningar som brus, kaffi og godteri, kjeks og kake som var igjen etter bursdagsfeiringa mi i hagen dagen i førvegen!

Joda, me er fortsatt her! Sidan me er flytta inn må me berre seie at dei største tinga som er verdt å blogge om ferdig, men ikkje tru at me ligg på latsida for det: Me har måkt fleire tonn med snø…

Vel, ved sida av all måkinga har me i det siste forsøkt å skape ein meir eller mindre god heim for oss to. Det innebærer at me no har fått malt dei gamle nattborda, skrivepulten som stod her i huset då me tok over, soveromsdøra, golva i gangen og rommet som skal verte eit tillegg til dusjrommet. I tillegg har me fått hengt opp gardiner i stova og fått eit par strøk på boden slik at me no kan byrje å rydde ting på plass!

Puss, puss...

Ferdigmåla trapp

Bålkos

Man tager en desj gammel plank fra et gammelt hus, plasserer det på en god overflate av ikke-brennbart materiell, knurver et par ark av gårsdagens udgave av avisen og fyrer det hele opp med en svovelstikke…

Oppskrifta for ei hyggjestund med bål er enkel når man har nok av gammel materiale liggjande i garasjen! Dette drog me nytte av førre laurdag, og saman med våre koslege nye naboar kosa me oss med kjeks, kakao og varmen frå bålet – på vårt eige tun!

Øyo 2010

Angry Wasp and the Angry Wasps, Øyo 2010

Samme kvelden stilte me opp som frivillige på musikkfestivalen Øyo som fann stad i HSH sine lokaler på Rommetveit. Her var det god stemning, både blant publikum og artistar. Rett og slett eit vellukka arrangement!

Er det ikkje det eine, så er det det andre…

Me har kjøpt oss ein einebustad, og det følgjer sjølvsagt med at det då kan dukke opp uforutsette ting og tang hist og pist. Fram til førre helg hadde me vorten skåna for denne typen hendingar. Då me ein kveld hadde vaska ferdig oppvasken, dusja oss og var klar for å ta kvelden, oppdaga me at det surkla ekstra i røyra. Eg gjekk ned i vaskekjellaren for å sjekke om det kunne vere noko i sluken.

Synet som møtte meg var alt anna enn det ein vil oppdage når du er trøytt og helst vil leggje deg glad og nøgd under dyna. Heile golvet i vaskekjellaren var fylgd med vatn og toalettpapirrestar. Hadde det ikkje vore for at det også var blanda inn ein god dose med vaskemiddel og dusjsåpe, kunne lukta også vore til plage… Helga måtte dermed nyttast til å finne årsaken, stake og besøkje familie for å kunne gjere sitt fornødne og dusje.

Måndagen og tysdagen gjekk for det meste i slamspyling opp, ned og i mente av både røyleggjarar og kommunen. Konklusjonen på det heile var at det var snakk om eit kollapsa sementrøyr etter at ei rot hadde trengt seg gjennom det – noko som sjølvsagt ikkje vert dekka av forsikringsselskapet. Så snart snøen smeltar og fuglane kvitrar høgt i sky tek me til med graving for å skifte ut heile røkkelet. Alle er hjartans velkomne til ein alternative hagefest, eller kanskje gravøl passar betre?

Det lir mot vår?

Studio og drivhus

Tunet

Sjølv om bileta ovafor er idylliske og vakre nok, gledar me oss uanskvett til våren kjem og me kan byrje å bruke eigendomen vår fullt ut!

Julematen er forlengst ferdig innteken, og den evige kampen om det gode nyttårsfortsettet er allereie på usikker grunn. Det er eit nytt år og mykje spennande står på programmet! Me ynskjer deg eit godt nytt år med ein oppdatering på kva som har skjedd dei siste par vekene…

Ho, ho, ho!

Jula vart feira med heile familien Sjo på Halsnøy. Pinnekjøttet satt som alltid godt i magen, og stemninga var forventningsfull til kva alle gåvene hadde av innhald. Etter eit heidundrandes spleiselag frå begge familiane, og god hjelp frå Julenissen, fekk Renate endeleg Terapi Masteren ho har ynskja seg i lang tid. Tårevåt oppleving!

Bryllaup og nyttårsfeiring på Runde

Våre gode venner Ragnhild og Torkild valgte nyttårsaftan til å gifte seg på. Etter vigsle i Hareid kyrkje, vart fylgjet invitert til bryllauspfest på Runde. Eit fyrverkeri av eit bryllaupder altså! *dagataDISH*

Jula er ute – me er inne!

Etter å tatt oss fri frå alt som har med oppussing og husarbeide i jula, har me no tatt på oss arbeidskleda og byrja å svinge målekostar og hammer att. Etter hjelp frå fjern og nær, foreldre, søsken og ovannemnte brudepar, har me no ferdigstilt soverommet  og stua vår, (nesten) komplett med lister og det heile! Senga er komen på plass på soverommet og i stua er sofaen plassert saman med TVen og stereoanlegget. Som far til Espen sa: «Det byrjar å sjå ut som ei stue!».

Utsikten vår frå soveromsvinduet.

Utsikten vår til Halsnøy. Meiner det er landafeltet me ser gjennom Goliaten.

Vår fantastiske raude pipemur har fått seg tre velfortente strøk med maling. I videoen over kan du sjå time-lapse (teken med iPhone faktisk) av prosessen med fyrste strøk.

I tillegg til dette er linoleumet i dei resterande romma i andre etasje vorten historie, og det gamle tregolvet viser seg i all si slitte prakt. På bildet ser du Marius og Jan Emil i rivningsbransjen. Tak og lister i gong og kjøken er ferdigmåla, straumen er tilbake for fullt i alle rom, gamle slitte røyr er skifta ut i kjellaren og vaskemaskina er testa og i flittig bruk!

Knapt ei veke etter bryllaupet deira kom fam. Georgsen på arbeidsleir til Hornelandsvegen. Då blei golvet lagt i stova. Espen og Torkild stod for at golvet blei lagt, mens Renate og Ragnhild sørga for å testa at det virka etterpå.

Ragnhild og lille Oskar har lunsjpause.

Då var golvet, sofaen og lyden på plass og Torkild har funne gokroken. Kven treng meir enn da? Tusen takk for fantastisk god hjelp og sosial opptur til dei nygifte!!!

Golvet på kjøkenet har også fått seg ein ny look, og arbeidet med å ferdigstille rommet er rett rundt helga!

Taklampa fekk me av besteforeldra til Espen i Måløy (som dei hadde frå "tante" Signe).

Sidan me no er komen såpass langt i oppussinga, flytta me likegodt inn i huset no på måndag denne veka. Me kan med handa på hjarta seie at det er ein deilig følelse å endeleg kunne bu i sin eigen heim att!

Mykje har skjedd sidan sist: Stua er ferdig tapetsert, soverommet vårt manglar berre lister før det er klart, veggane på kjøkkenet er ferdig måla og det andre store soverommet er dekka med isolasjon og gips…

Kokkekunst

Etter eg og far min klura det til med murpussen bak komfyren på kjøkkenet, måtte Andreas komme oss til unnsetning og ta finishen. Me vart ståande og nyte synet av ein mur som etterkvart som han svingte pusseklossen lyste av fagleg dyktighet. Rett og slett vakkert!

Jens-Tore gjer forarbeidet til muren bak komfyren.

Frå fjernt og nært

Her om dagen (omlag to veker sidan) fekk eg ein telefon frå Shelton der han lurte på kva mine planar for kvelden var. Eg svara slik eg har svart folk siste to månader, at eg ikkje hadde andre planar enn å ordne i huset. «Treng dykk hjelp?» var orda som då kom frå andre enden. Sidan han og Jan Egil hadde fri og ikkje hadde noko anna å ta seg til, kom dei frå Bergen for å hjelpe til. Etter gryterett heime på Bjelland, fekk Jan Egil malarkosten i handa og satte i gong med å male eit strøk til på skuffer og skap før han hjalp Shelton med panelegging på soverommet.

Renate kom ut i løpet av den kvelden for å skape god stemning og for å pushe Shelton og Jan Egil til å levere panel fort nok, slik at ho kunne spikre dei på plass.

«We have it on tape(t)…»

Mens Odd har isolert, montert opp fuktsperre og tapetsert, har Frøydis svingt kosten på dei resterande veggpanela og på skuffer og skap til kjøkkenet. I tillegg tok Reinert seg av pussing og sparkling av dørar og bisto Odd med tapetseringa av stova siste veka.

Her er det igjen å måle veggar, vinduskarmar, brantmur, leggje golv, liste og skrubbe peisen.

Sov godt!

Soverommet har fått sine tre lag med måling på golvet, men om det vert ferdig med lister innan sølvgutane syng jula inn vil kun tida vise. Uanskvett: Me nærmar oss stadig innflytting!

God jul!

Klikk for større versjon!

Etter å ha måka eit ukjent antal kvadratmeter oppkjørsel har eg fått ein ny lærdom: Det er ikkje berre ein positiv ting å ha ein stor oppkjørsel… Huset og me er straks klare til å ta juleferie, men før det er det nok eit par småputling som må til. På tysdag kjem elektrikaren for å koble det elektriske slik at det vert permanent straum i huset sin andre etasje, og ein av dagane får me hjelp av naboen til foreldra mine på Bjelland til å skifte eit røyr i kjellaren som har gått lekk.

Sidan me mest sannsynleg ikkje kjem til å poste noko nytt før jul og nyttår, vil me nytta sjansen til å ynske dykk ei riktig god jul og eit godt nytt år!

PS: Fleire bileter kjem i dette innlegget, så det er berre til å kikke innom!

Når økonomien er stram, er det viktig å planleggje ting lang tid i forvegen. Sidan august har eg (Espen) spart og planlagt kva overrasking eg skulle gje Renate i bursdagsgåve i helga som var. I tida før hadde eg gitt ho lappar om kva ho skulle pakke, og kva ho skulle gjere i forkant av overraskinga. Ho visste ikkje når og kvar om nokosomhelst. Etter å ha vore i huset kvar dag til kl 23 siste månaden, var det himmelsk deileg å kunne sette seg i bilen på fredag og sette kursen sørover for å gje ho ei hotellhelg i Stavanger.

Eg prøvde å finne eit hotell som skilte seg ut i mengda, men ikkje kosta skjorta. Eg fann tilslutt eit lite og kosleg hotell med peis, nemleg Myhregaarden Hotel. Det låg midt i byen, og var eit perfekt utgongspunkt for byvandringar, kafébesøk og ein deileg og romantisk middag på Bølgen & Moi. Planen var å ikkje tenkje på anna enn oss sjølv, og setje oppusinga i andre rekke. Det trur eg me klarte. Renate var kjempenøgd med overraskinga!

PS: Må få leggje til ein takk til mamma og pappa Kvalheim for å stelle med huset vårt mens me var vekkreist!