Me skulle nok ha publisert dette innlegget for ein halv evigheit sidan, men det har rett og slett vorte nedprioritert i alle baugar og kantar. Sidan sist har det vore både hauststormar og jul. Nok ein gong utan at snøen heilt veit korleis den skal oppføre seg i slike tider. I huset har me fått svingt både kost og sleiv, og eit nytt år er akkurat byrja!

Julastri?

Alle snakkar om denne såkalla julestria, men den verste stria klarte me å unngå — i alle fall stort sett. Julakortet var vel det me hadde planlagt lengst, men som me avslutta sist i juleførebuinga. Julepresangane var allereie kjøpt inn eller ferdig planlagt når me såg 1. desember på kalenderen. Nok ein gong måtte me gå for eit andre opplag på desse, til tross for mengden me trykte opp fyrst var stor nok i utgongspunktet (ref. biletet over).

At me skulle gå for berre ein sort vart litt vel overdrive i dette eksemplaret...

Julebaksten gjekk strålande, sjølv om det vart færre pepparnøtter enn fyrst ynskjeleg… Nytt av (fjor)året var at Renate lagde julegodter av forskjellige slag. Dette fall veldig i smak av underteikna! Eg kjente fort at det er bra eg har godtestogg resten av året…

Oppussing

Som nemnt har me byrja på gjestesoverommet i andre etasje. Her hadde me sett alle klutar til for at det skulle bli meir eller mindre ferdig til jul. Planen var at det skulle stå klart til overnattingsgjestane me fekk allereie i nyttårshelga. Klokka 2 på natta dagen før me tok juleferie på Halsnøy var me ferdige med å måle alle overflatene. Då var det berre det å putte inn møblement i romjula som gjenstod. Overnattingsgjestane kom og fekk æra over å vere dei fyrste til å sove på vårt nye gjesterom/kontor!

No gjestår det berre litt listing. Det er er jo ein smal sak, er det ikkje det?

I tillegg til rommet i andre etasje har eg også fått pussa ned og måla ein gamal sjenk me fekk frå mine besteforeldre på Leirvik, samt ein kommode som stod i huset då me overtok. Fyrstnemnte er allereie på plass i stova og fylt med service og andre «spisestove»-ting. Etterlengta!

Til slutt…

No står det vel berre att å dykk alle eit fortsatt godt nytt år!

Det lir mot jul og gjeremåla er mange. Oline har også funne ut at det er kjempegøy å gå på beina, og elskar å bruke kroppen både til turn og anna!

Dagane vert kortare og mørkare, men arbeidsdagane vert lengre og lengre for min del. Likevel, takka vere mi kjære kone har me fått rydda skikkeleg ut av det som skal bli gjesterommet. No er det klart for noko sparkel og nokre lag med måling! Endeleg!

I tillegg har me kjøpt inn, eller i alle fall tenkt på, dei fleste av julegåvene, og Renate er ferdig med julekalendaren til vesla. Me kan difor glede oss til «julestria»!

Er du i rute?

Oline har fått Duplo — MASSE Duplo!

Juni har akkurat passert på kalenderen og Oline og underteikna har hatt opptil fleire fantastiske bursdagsfeiringar, og Renate og eg har feira bryllaupsdag med hjartepizza på tallerken og saft i glaset. Ferien er rett rundt hjørna og om den vert nytta til å slikke sol, leike med Duplo eller sparkle gjesterom, skal den utnyttast til det fulle!

Ein oppdatering frå sommarens hendingar kjem plutseleg i løpet av seinsommaren. Til dess: Ha ein fortreffeleg sommar kor du enn måtte oppleve den!

Leik er viktig!

Dagane går fortare og fortare, og me kompenserer med å ta ein ting av gongen. Prioriteten vår siste tida har vore det familiære, men me har likevel fått gjort eindel oppussing og flikking i huset likevel.

Oline sitt rom har stått øverst på ynskelista når det gjeld ferdigstilling og no etter nesten åtte månader er rommet i bruk med nymåla seng og leiker! Eg har snikra saman ein liten video som viser prosessen frå nedriving til måling av nytt tak. Spennande? Yes!

Etterkvart skal me leggje ut før og etter bileter av dei romma me er ferdige med. Stay tuned!

Fase ut, fase inn…

Pappa Åge har svingt blyanten og kome med eit forslag (eigentleg fire, men me er visst kresne) til påbygg og ny planløysing etter våre ynske. Planane er langt frå ferdige — noko som også gjeld påbyrjing av det me likar å kalle fase 2… Kom innom på kaffi om du vil kikka inn i framtida til Soltun!

Før me kan «setja spaden i jorda» for den fasen skal me gjere ferdig gjesterommet/bibliotek/kontoret i andre etasje. Det vert fantastisk å få dette ferdig! Som oppvarming har me rusta opp vårt midlertidige gjesterom med nytt golv og nymåla lister. No er det litt kjekkare å få deg på overnatting!

Ut på tur, aldri sur!

Kvikklunsj og kakao er alfa omega!

Eg kan ikkje hugse sist eg var på fjelltur med kakaoen og Kvikklunsjen i sekken. Uanskvett hadde eg meg ein fantastisk tur saman med familien på Bjelland til eit vatn utan namn. La oss kalle det «vatnet-under-kraftlinene-i Beinadalen».

Pappa Åge prøver seg på fiskelukke.

Det var ikkje så altfor mykje fisk å få, men eit par erfaringar rikare på kvar me kanskje skulle dra og telte neste gong, vart me i alle fall! Ettersom vêret plutseleg slo om frå sol og varme til vind, regn og kulde, fylgde me fjellvettregelen om å snu i tide!

…og så til slutt

No er det langhelg og det er tid for å kople av kvardagens kjas og mas. Me har ikkje lagt særlege planar, men me kjem nok til å bevege oss litt rundtom! I tillegg har me i dag (1. juni) vore saman i fire fantastiske år!

Kva har du gjort i det siste, og kva er planane dine for helga og resten sommaren?

God langhelg!

Bergene Melk arrangerar i disse dagar ein konkurranse der ein kan sende inn sitt bevis på den vakraste staden i Noreg. Eg er fødd og oppvaksen på sommarøya Stord, men fint lite kan gi deg betre feriefølelse og ro enn naboøya Halsnøy. At kona er derifrå gjer det ikkje akkurat verre!

Dersom du aldri har vore der fysisk, er dette plassen du bør besøkje i løpet av sommaren. Folka der er også av sin eigen gode rase, og er du først på øya, må du innom bakaren — betre bakst skal du leite lenge etter!

Uanskvett om du besøkjer øya fysisk eller ikkje, hadde det vore knall om du hadde teke deg tida til å besøkje den virituelt og stemme staden fram som Noregs vakraste!

På førehand kan me ikkje anna enn å takka!

Det nærmar seg nokre herlege fridagar no i påska og vêrmeldinga ser ikkje så aller verst ut den heller. Uanskvett om du endar opp med å ta ferien på fjellet eller påsjøen, er det viktig å ta seg tid. Tid til dei som betyr noko.

Vår vesle familie har opplevd og erfart store ting det siste året, er det ein ting som står att som det viktigaste, nemleg det å ta seg tid.No skal ikkje eg vere den med peikefingeren heva og rettleie deg i kva som er rett og gale, men eg tenkte eg ville dele nokre få ord no før dei gule påskekyllinga tek heilt overhand.

Etter fleire rundar med uforståelege skjema og stat, har eg fått bekrefte at eg ikkje får utdelt min fedrekvote likevel. Diverre er dagens system bygd opp slik at fedre som har arbeida i sju lange og sju breie, er totalt avhengig av den andre part om ein skal ha rett på å vere med bornet deira i lengre periodar dei fyrste leveåra. Eg føler meg likevel heldig. I motsetnad til mange andre nybakte foreldre fekk eg sjansen til å vere saman med både mor og born dei tre fyrste månadane. Eg trur denne tida har vore viktig for meg og dotter mi.

Når me er inne på borna, vårt viktigaste bindemiddel til framtida, er det ei historie som har sett seg fast i hjarta mitt. Audun Lade Sæther har delt ei historie han fekk inn på e-post, som viser litt, om ikkje veldig godt, kva retning verda er på veg i dag. Då eg leste den i sommar etter Oline kom til verda, kjente eg at eit av mine viktigaste mål skal vere å bruke så mykje tid som mogleg på ho og hennar behov.

Sola er klar, er du?

Sola er i følgje YR og Storm relativt klar (men, ein veit jo aldri) til å gi deg både solstikk og gjere deg snøblind. Uanskvett kor du er, ta deg tid i påska — anten det er på vegen, i bakken eller i sofaen når du spelar brettspel saman med dei minste. God påske frå familien Kvalheim!

Denne er også publisert på unbornchikken.com…

Det har vore stille på Soltun i sommar. Graset, tunet og oppkjørsla grodde saman til ei grøn slette, støvet hadde lagt seg finare enn nokon gong og døra har stort sett vore låst. Denne sommaren er det ei lita tulle som har trengt all den oppmerksomheit me kunne avsjå, men me har sett og høyrt at me ikkje har gått glipp av det finaste vêret mens me har vore innlosjert på sjukehuset i Haugesund.

Klokkene har for lengst kimt inn til jul, og det er kanskje på tide å oppsummere kva som har skjedd sidan sist. Mykje er nok gamalt nytt for dei aller fleste, men håpar likevel du tek deg tid til å skumme gjennom tekst og bilete!

1 år, 1 månad, 1 veke, 1 time og 1 minutt…

Mini Jack var den einaste som mangla på feiringa...

Onsdag 4. august klokka 15.08 (sånn cirka), hadde Renate og eg vore gift i 1 år, 1 månad, 1 veke, 1 time og 1 minutt. Sidan me ikkje fekk sjans til å gå på hverken Magnet-konserten i Stord kyrkje eller spise ein betre middag 27. juni, bestemte me oss for at 4. august var dagen me skulle feire denne hendinga skikkeleg. Barnevakt var jo ingen problem!

Me pynta oss og spankulerte ned på Big Horn på strankaien i Haugesund og nytte eit betre måltid saman. Straks etterpå var det opp att til sjukehuset for å sjå til Oline og ha ei hyggeleg familiestund resten av kvelden — alle tre. Den einaste som var sårt sakna, i alle fall om du spør Espen, var Mini Jack…

Godt over halvmeteren!

Oline heia fram Marthe Valle i årets X-factor. Det ser ut til at det hjalp!

Familien er no samla under eitt tak i Hornelandsvegen! I haust har me fått testa om huset er i stand til å takle familielivet, og kan bekrefte at det gjer det! Oline veks og trivst her, noko mammaen og pappaen kan sjå frå dag til dag. Ved sist veging (29. desember) vog ho 4850 gram og var bortimot 57 cm frå topp til tå. Til tross for at ho kom ut ein del for tidleg er musklane snart klar for å ta fatt på oppdagingar på stovegolvet — og ellers i verda. Flinke vesle jenta!

Man tager det man haver…

Spisestuestolane og senga til vesla har også fått eit par-tre strok med måling.

Til tross for lite tid i heimen har me fått ein del på stell likevel. Eg har hatt eit par turar heimom i sommar for å sjekke til at alt stod bra til med huset. Listene i gongen er no heilt på plass og rommet til Oline byrjar å ta form med ny isolasjon i tak og panelet er på plass på veggen! Her manglar det berre litt måling, lister og golvleggjing så kan ho få drøyme søtt på eige rom!

Kjøkkenet har også fått eit ekstra løft denne hausten. Gamle skap, som både me og andre har hatt liggjande, har me målt og sagd opp for å få på plass nye skap både under og over den nye benkeplata.

God jul og godt nytt år!

Me skal ikkje setje inn ein lovnad om hyppigare oppdateringar i det nye året, men ein kan alltids håpe og ha ynskjer om det! Til slutt vil me med årets julekort på plass ynskje alle saman ei fortsatt god romjul og alt godt for 2011!

Berre seks dagar gamal var Oline ute på sin fyrste flytur frå Bergen til Haugesund og det skulle ikkje ta meir enn 35 dagar før ho også kunne skilta med status som lokal TV-kjendis!

Fredag 30. juli hadde TV Haugaland eit innslag frå sjukehuset i Haugesund der temaet var korleis det var å jobbe eller opphalde seg der om sommaren. Då dei vitja Nyfødtavdelinga vart me plukka ut til å fortelje om vår sommar og Oline sin start på livet.

• Sjekk innslaget på heimesida til TV Haugaland!

Det gjekk nok litt fortare enn nokon hadde trudd og håpa på, men Oline er no komen til verda og allereie vorten ein stor del av familen Kvalheim på Horneland. Dette til tross for at hennar fødselsvekt ikkje var meir enn halvannan Nugattiboks til samanlikning…

Vesle Oline var forløyst med keisersnitt på Haukeland sjukehus torsdag 24. juni kl 09.12 etter berre 28 veker i mammas mage – heile tre måneder for tidleg. Ho var 35 cm lang og vog berre 810 gram. Ho er med andre ord ganske så prematur, men sterkare enn ein okse! Etter nesten ei veke på Barneklinikken i Bergen har me vorten overflytta til Haugesund sjukehus kor me forventar å vere til ho kan få kome heim.

For kvar dag som går viser jenta vår gode teikn på at ho er frisk og rask, og ho har allereie passert fødselsvekta si med god margin! Me gledar oss vertfall til å få ho heim og til å kunne vise ho fram!

Det ser jammen meg ut til at det er gått eit del veker sidan førre oppdatering, men me skyldar på ein god klatt latskap for det digitale etter at sola har gjort sitt inntog… Her er nokre korte oppdateringar med bileter som skal hente inn det «tapte». Som du ser er det ganske mykje meir enn berre oppussing som har vore på plakaten.

Oline

Det er kanskje kjent for dei fleste allereie, men me skal verta foreldre! Tidlegare i vår fekk me sjå at det er ei lita prinsesse Renate har i magen sin på ultralydskjermen. Me fekk eit par gode bileter, men fekk ikkje eit skikkeleg profilbilete av ansiktet (sjå bilete øverst). Ho er enten sjenert, eller kanskje arva Renate sine leike-gener og gøymer seg for oss med vilje? Renate har alltid hatt lyst på ei jente kalla Oline, og eg var ikkje den som kan nekte ei prinsesse det namnet! Sidan hennar oldemor og mine tre tipp-tipp-oldemødre også heiter det er det jo ekstra kjekt å gi ho det namnet.

Me er vertfall spente begge to på korleis ho ser ut og kven ho er! Gleder oss!

Etter å ha vore brukt som roterom, byrja me på oppussinga av barnerommet hennar førre veke. Plassmontert skap er riven vekk, skråtak skal isolerast og panel skal på plass både på vegg og i tak. Samstundes er prosjekt «Bedtime» i gong (me kaller det eigentleg ikkje for det, men i skrivestil høyres det fantastisk kult ut…): Senga, nyinnkjøpt frå brukthandelen i Sagvåg, er pussa ned og skal etter små reparasjonar målast og verta eit relativt flott møbel som veks saman med Oline.

Når ting vert heilt gresk…

Til bryllaupet vårt i fjor var me så heldige å få ein del gåvekort av forskjellige slag, blant anna eit reisegåvekort. Det nytta me for to veker sidan til å reise ned til varmen på Kreta. Dette var ein fantastisk tur med avslappa atmosfære ved basseng- og strandkanten på og ved Hotel Theo. Me besøkte hamna i Chania og fant mange artige butikkar og kaféar på vår vandring i dei tronge gatene i gamlebyen.

Her er litt smakebileter frå turen:

Kveldsstemning på Hotel Theo

Dei er vertfall ærlege i Chania!

Utsikt frå gamle hamna i Chania

Oline smiler fint etter å ha fått solkrem på!

Gatene i Chania var fascinernde og flotte

Røvær – ei perle for slitne kroppar

Utsikta frå rommet me fekk

Espen vann i haust gåvekort på ei helg på Røvær Kulturhotell i ei trekning på jobben. Dette vart nytta tidleg i mai og vart eit godt avbrekk i hektiske tider, både for oss to og Oline inni magen. Ingen biltrafikk, berre sol, frisk luft og blide mennesker!

Renate og Oline slapper av på kaien på Røvær

Sånn ellers då?

Trappa og gongen er ferdigmåla, og det gjenstår (som alltid?) litt listing før denne nærmar seg ferdigstilling. I tillegg har forværelset til dusjrommet fått baderomsinnredning og ventar på siste finish med badestamp, stellebenk og eit strøk måling.

Epletreet har fått ein etterlengta og kraftig overhaling

Hage og uteområdet er teke meir i bruk etter sola no har byrja å varme og lysne litt lengre utpå kvelden. Parasoll er kjøpt inn og ein gamal grill frå Espens onkel i Amerika – eh, Bjelland, fortset sin misjon på tunet.

Det spirar og gror i hagen

Rosmarin og diverse anna er i jorda i drivhuset. Jordbæra spirer og gror også, men det ser ut til at det kan ta litt til før me kan hauste dei og nyte dei med mjølk/fløyte og sukker på…

Pausar er halve jobben – minst!

Etter at røyra våre fekk seg ein forstoppelse i vinter starta me denne veka med dugnad i hagen for å finne fram til kor røyret hadde fått seg ein liten kakk. Gjengen frå Bjelland stilte friviljug opp med spade, krafse, og -brett. Me stilte sjølvsagt med forfriskningar som brus, kaffi og godteri, kjeks og kake som var igjen etter bursdagsfeiringa mi i hagen dagen i førvegen!